Evdeki malzemelerden oyuncak - Havan ve Mikser

Mutfakta dolapta dipte unutulduğu için tadı kaçmış leblebileri aldım. Plastik havan ile beraber Kıpırcan'a öğütmesi için verdim. Havanın sadece tokmağını kullanmak istedi. Olsun.



Oyun oynamak için ayırdığımız fasülyeleri derin bir kaba boşaltıp mikterin ucunu verdim. Kendisi mikser oldu ve fasülyeleri karıştırdı. Sesi, hareketleri, herşeyi dahil. Sonra ikinci ucunu da istedi :)

Evdeki malzemelerden oyuncak - Renkli sular

Tek almanız gereken gıda boyası. Ben burada Target gıda reyonunda $2 a 4 renkli gıda boyası buldum. (Assorted Food Color) Bir kavanoza bir damla damlatınca yetiyor da artıyor. Kıpırcan'a da onun bebekliğinde aldığımız sağlık setinden bir damlalık verdim. 3 renkli sulu kavanoz 2 de boz kavanoz veriyorum. Yarım saat kimse kimseye dokunmadan oyalanıyor. Arada kendi çapında hangi renkler karışınca hangi yeni renkler oluşuyor gözlemliyorsa ne ala. Ben şimdilik sadece oyun oynasın diye bırakıyorum.

Evdeki malzemelerden oyuncak - Tuzluk deliklerinden kürdan geçirme

"Azıcık sakin oturup paylaşamadığınız oyuncaklarınızdan uzaklaşın; eliniz oyalansın ve sakin sakin oturun dediğim" zaman bu geniş delikli baharatlıkları ve kürdanları veriyorum. Kapaklarını da açıp kapatabiliyorlar. Kürdanları deliklerden at, kapağı aç, ters çevir boşalt, tekrar kürdan doldur.

Kıpırcan 3.5 yaş - Kımılnaz 13 ay

Kartondan Oyuncak - Zımpara Kağıdı Harfler

Montessori materyallerinden olan bu harflerin orijinalleri küçük tahta kareler üzerine yapıştırılmış zımpara kağıtları. 3 yaş sonrasında çocuk ilgi göstermeye başladıkça bu harfler çocuğa öğretmenler tarafından tanıtılıyor.

Montessori'de harflerin tanıtılmasında önemli bir nokta, harflerin fonetik ses olarak tanıtılması.
Ör: B harfini tanıtırken BEEEE diye seslenmek yerine bı veya F harfini tanıtırken FEEE değil ffffff olarak tanıtıyorlar. Aslında bu her harfin tek sese tekabül ettiği Türkçe'de çok daha kolay. Başöğretmen M.K. Atatürk'ü bu vesile ile burada saygıyla anıyorum. İngilizce'de daha zor.

Bu harfleri aslında ben biraz da kendime iş olsun diye yaptım. Bodrum katındaki tamirat sırasında inşaat markette zımpara kağıdı alırken bir büyük paket aldım fazladan. Sonra kendime iş çıkardım.

Ancak görerek ve duyarak öğrenmenin yanında çocuklara kalemle harf çizdirmeye başlatmadan evvel parmak uçları ile dokunarak takip etmenin, havaya veya avucunuzun içine parmak uçları ile harfleri çizmenin, yani hissederek öğretmenin de faydalı olacağına inanıyorum.

Bu harfleri yapmak zor'dan ziyade çok sıkıcı ve zaman alıyor.

Malzemeler:
Mavi ve kırmızı (veya açık mavi ve açık pembe) ağır poster kağıdı
4-5 sayfa ince zımpara kağıdı
Harfler
Karbon kağıdı
Makas ve karton kesicisi
Uhu
Cetvel

Yapılışı:

Önce harfleri ters olarak zımpara kapıdının arkasına çiziyorsunuz. En kolayı harfleri print alıp, karbon kağıdı ile tersinden (kesince zımparalı tarafından düz gözükmesi için) zımpara kağıdının arka tarafına kopyalamak. Karbon kağıdı yoksa veya benim gibi soğukta tekrar çıkıp almaya üşeniyorsanız kullanılmış bir kağıdı çocuğunuzun siyah pastel boyası ile güzelce boyayın. Aynı işi görüyor. (Pratik fikirler tembel popolardan çıkıyor yani :)


Sonra teker teker bu harfleri kesin. Allah sabır versin. Poster kağıtlarından 8cmx10cm boyutlarında dikdörtgenler kesin. Eğer harfleriniz daha büyük veya daha küçükse ona göre ayarlayabilirsiniz. Maksat harflerin kartonlarda ortaya rahatça yerleşmesi ve çocukların sağından ve solunda tutacak yerleri olması.



Sesli harfler mavi kartonlara, sessizler kırmızılara (veya pembe) yapışacak.


Montessori tanıtımı önce küçük harflerle başlatıyor. Sonra büyük harflere geçiliyor. Bazen düz harfler yerine eğik el yazısı harflerle başlayanlar da olabiliyor. Çocuğunuz harfleri parmağı ile hissedip takip ederken A-A, B-B, C-C diyorsunuz. Ben Türkçe harfleri de yaptım. Bence gayet başarılı oldu. (Kendim yaptım diye demiyorum :)

Harfleri koymak için bir karton süt kabının dibini kestim. İçlerine yerleştirdim. Karton harf kutusunu güzel kaplama kağıdı bulup kaplarsam, fotosunu çekip ekleyeceğim.

Büyük Açılış - Annemin Yemek Blogu

Hayatımda yaptığım bazı şeyleri ve başardığım bazı işleri annemin ittirmesi olmasaydı yapamazdım. İttirmesi, teşviki veya yönlendirmesi. Nasıl tanımlarsam tanımlayayım, annem beni bir şekilde hep bilmiş, kendi kendime belki hiç teşebbüs etmeyeceğim işlere kalkışmamı sağlamıştır.

Gün geldi devran döndü. Ben de şimdi annemi çok iyi yaptığı yemek konusunda blog yazmaya ikna ettim. İkna etmekle kalmayıp, onun için bir tane açtım ve yazması için "birazcık" ittirdim. :) Sonunda blog canlı yayına geçti.

Şimdi kendisi benim her hamileliğimden sonra kilo veremememe sebep olan lezzetli yemeklerini, tariflerini, püf noktalarını, pratik yemeklerini (ne olsa o da çalışan anne), ve daha birçok bilgiyi sizlerle paylaşacak. Genetik olarak yeteneğin kaynağı olan anneannemden ve de muhtemelen teyzoşumdan da birçok tarif geleceğine eminim.

Adı "Her Lokmada Ayrı Bir Lezzet". Adresi http://birlokma.blogspot.com. Linki sağda Pratik Anne'den bölümüne koydum bile.

Annem şu an bizimle beraber olduğu için Haftanın Menüsündeki yemeklerin bazılarının tariflerini kendi blogunda yazacak. Ben de Haftanın Menüsünden link vereceğim.

Şimdiden anneciğimin ellerine sağlık, sizlere de afiyet şeker olsun!

Haftanın Menüsü - 26 Ocak

Haftanın Menüsü - 26 Ocak

Pazartesi: Un Çorbası - Siyah Mercimek Yemeği
Salı: Enginarlı Tavuk - Brokoli Salatası
Çarşamba: Balkabağı çorbası - Zeytinyağlı Kış Türlüsü - Kabak Tatlısı
Perşembe: Kalanlar
Cuma: Sebze Çorbası - Krepli Tavuk - Pilav
Cumartesi: Balık - Salata - Makarna
Pazar: Kabak Dolması - Fırında Makarna - Sütlaç


Diğer menüleri görmek ve haftalık menülerinizi eklemek için Haftanın Menüsü blogunu ziyaret edebilirsiniz.

İlham

Takip ettiğim İkea Hacker blogundan sanatsal olarak aşmış bir ailenin bloguna ulaştım.

Bir tarafım "ilham al" derken, öbür tarafım "ne beceriksizim, ne ruhsuzum. millet neler yapıyor... böhü böhü" diye ağlıyor.

Buyrun!




Kaynak ve devamı: Our Artful Life

Alternatif Eğitim Felsefeleri Üzerine

Blogumun Bebek ve Çocuklar İçin linkler kısmında Montesorri Eğitimi blogunun linkini göreceksiniz. Bu blog Montessori Eğitimi üzerine teorik ve pratik bilgi paylaşımı yapmak üzere kurulmuş gruba üye annelerin yaptıkları etkinlikleri yazdıkları ve Montessori Eğitimi Felsefesi üzerine bilgilerin bulunduğu bir blog.

Montessori şu anda Türkiye dahil değişik ülkelerin devlet okullarında veya çoğunluk okullarda mevcut sisteme alternatif, çocuğun fiziksel ve zihinsel gelişimini vede bir birey olduğunu göz önünde tutarak, yıllar süren araştırmalar sonucu oluşturulmuş alternatif eğitim felsefelerinden biri. Alternatif eğitim felsefelerinin başlıcaları hem Avrupa kökenli. Bunların özel okullarda uygulanan en yaygın olanları Montessori, Reggio Emilia ve Waldorf.

Çocuklarımdan büyük olanının sadece 3.5 yaşında olmasına, yani ilkokula 2 senemiz daha olmasına rağmen bu gibi uygulamalarla haşır neşir olmamın çok önemli bir sebebi var. Bu da tüm gelişimci alternatif eğitim felsefelerinin 0-6 çocuklarının gelişimimin yani yuva ve anaokulu döneminin eğitim ve(ya) öğrenim hayatımızdaki en önemli dönem olduğunu vurgulamaları. Bu yüzden, bu okulların sayısı genelde okul öncesi eğitim veren kurumlar içinde nispeten daha fazla. Hatta Reggio Emilia fesefesi uygulayan kurumlar sadece yuva ve anaokulları. İlkokula devam etmiyor.

Bu okulları her yerde bulmak pek mümkün değil. Bulunsa da Felsefenin özüne bağlılık veya uyarlama tamamen yöneticilere ve eğitimcilere bağlı. Üstelik bu felsefelerin her çocuğa veya her aileye uyduğu gibi bir kaide de söz konusu değil. Üstüne üstlük bu isimleri taşıyan bazı okulların ücretleri de ayrı bir konu.

Konu üzerine kısa bir giriş yapmak istedim. Uzmanı olmadığım ama ilgilendiğim bu konu üzerine bilgi almak isteyen ebeveynlerin faydalanabileceklerini düşündüğüm bazı linkleri aşağıda bulabilirsiniz. Bu felsefeler üzerine eğitim veren bir kuruma çocuğunuzu gönder(e)meyebilirsiniz. Ancak, bence esas eğitim ailede verildiği için ebeveynlerin öğrenmesi açısından kesinlikle çok faydalı bilgi ve fikirler bulabilirsiniz.

Montesorri Eğitimi blogu ve gurubu Archi*Sugar blogunun yazarı Esra Hanım tarafından kurulmuştur ve yönetilmektedir. İlgilenenler montessori@archisugar.com a mail atıp bilgi alabilirler.

Montesorri Eğitimi Blogu
Alternatif Eğitim Derneği
Alternatif Eğitim Derneğinin Türkçe Kaynakları

Three Approaches from Europe: Waldorf, Montessori, and Reggio Emilia
Different Approaches to Teaching: Comparing Three Preschool Programs
Shopping for a Preschool?
Preschool Philosophy 101
Montessori and Steiner: A Pattern of Reverse Symmetries

Haftanın Menüsü - 19 Ocak

Site sahibesi olarak bir süredir vazifelerimi aksatıyordum. Önce evin tamiri ile uğraştığımız dönemde, annem gelmeden mümkün mertebe derin dondurucudan yedik ve onu boşalttık. Sonra annem geldi, rahata yattık. Şimdi annemle beraber menü planlamaya geri dönüyoruz.

Haftanın Menüsü - 19 Ocak

Pazartesi: Bulgurlu Köfte - Zeytinyağlı yeşil fasülye (Bahçenin mahsullerinden)
Salı:Siyah Mercimek Çorbası - Biber Dolması
Çarşamba: Sebzeli tavuk - Pilav - Kereviz Salatası
Perşembe: Kalanlar
Cuma: Kuşkonmaz Çorbası - Ispanaklı Börek - Zeytinyağlı Kereviz
Cumartesi: Balık - Salata - Armut Tatlısı
Pazar: Köfte - Pilav - Muhallebi

Diğer menüleri görmek ve haftalık menülerinizi eklemek için Haftanın Menüsü blogunu ziyaret edebilirsiniz.

Emzirme 8 - Saklanan anne sütünü ısıtınca bozuk kokuyor

Dondurarak veya buzdolabında soğukta 1-2 gün bıraktığınız süt tekrar çözdürüp ısıttığınızda bayat veya ekşi kokuyor ve de siz bu süt bozuldu diye endişeleniyorsanuz, bu yazı sizi biraz olsun rahatlatacaktır.

Ben de her iki bebeğimi emzirirken sütlerimi dondurarak sakladığım için karşılaştığım bu durumu araştırdığımda, normal olduğunu öğrendim. Doğru koşullarda, süresini geçirmeden sakladığınız sütü tekrar ısıtırken anne sütünün içinde yağları kırmaya ve karıştırmaya yarayan, lipase isimli bir enzim bu kokunun oluşmasına sebep oluyor. Bu enzim zaten anne sütünün içinde bulunan ve süt sağıldığı zaman salgılanan bir enzim. Bebeğiniz kokudan rahatsız olup dondurulmuş ısıtılmış sütü reddetmesi riski dışında herhangi bir sakınca teşkil etmiyor.

Bunu azaltmanın ve engellemenin iki yolu var.

• Birincisi, sütü sağdıktan sonra kaynatıp aninden soğutarak bu enzimi inaktif hale getirebilir, sütü böyle saklayabilirsiniz. Bu sütü tekrar eritip ısıtırken kokunun oluşmasını engeller.
• İkincisi, sütü buzluktan çıkarıp direk ısıtmak yerine bir gün önceden çözdürebilirsiniz. Sonra da çok yavaş ılıtarak, benmari usulü ısıtabilirsiniz. Bu da kokunun bir nebze azalmasını sağlayabilir.

Ayrıntılı bilgi için:
My expressed breastmilk doesn't smell fresh. What can I do?
STORAGE AND HANDLING OF BREASTMILK

Bebek beslenmesi - Yeme alışkanlıkları

Bebek beslenmesi serisinin Katı gıdalara geçiş başlıklı ilk yazısında genel olarak benim benimsediğim ve ailemizde uygulanan bazı yeme alışkanlıklarından bahsetmiştim.

Öncelikle aynı anne ve babanın genlerinden gelen iki kardeşin yeme huyları ve becerilerinin bu kadar farklı olduğunu gördükten sonra kesinlikle dünya üzerindeki her çocuğun kendine has bir yeme kapasitesi olduğuna inanıyorum. Aile düzeni ve alışkanlıkları ile çocuğunuza bazı şeyleri siz verseniz bile bazı durumlarda tamamen çocuğunuzun özellikleri ile sınırlı kalıyorsunuz.

Bizden örneklerle belli başlı noktalar:

Çiğneme, püre ve pütür
İlk katılara geçtiğinizde muhtemelen çok ince püre veya meyve suyu ile başlayacaksınız. Zamanla püreyi koyulaştırıp, pütürü artırma ve de tel süzgeçten geçirme yerine sadece çatalla ezmeye başlayacaksınız. Sizin 8. aydan itibaren denemeye başlamanızda fayda var. Ancak boğaz yapısından mı kaynaklanıyor bilmiyorum, bazı çocuklar daha uzun süre püre yemek istiyorlar. Kıpırcan'a ne kadar uğraştıysak uğraşalım 13-14 aylığa kadar ince püre yapmıştık. Ne zaman pütür bıraksam ya boğazına takılıyor veya kusacakmış gibi oluyordu.

Kıpırcan ve Kımılnaz çok geç diş çıkardılar. Kıpırcan 10. ayın sonunda, Kımılnaz 10. ayın başında ilk dişlerini çıkardı. İlk yaşlarını geçmeden 4 dişi tamamlamadılar. Buna ragmen Kımılnaz çok erken bisküvi kemirmeye, pütürlü yemeye başladı ve dişetleri ile çok güzel geveliyordu. Kıpırcan'a aylarca çiğne oğlum hım hımm diyerek karşısında geviş getirirdik öğrensin diye. O da uğraşırdı. Ama illa takılırdı boğazına. Bazen de çiğnemekten yorulurdu. Bırakırdı yemeği. 14-15 aylıkken bisküvi kraker verirdim. Ufak ufak vermek gerekirdi çünkü büyük parça verip, kesicileri ile kendisi ısırıp arkada gevelesin diye beklerken o bir parça koparırdı ve boğulmak üzereyken zor kurtarırdık.

Kıpırcan 2 yaş civarındayken, alt komuşumuzun ondan 3 ay küçük oğlu mandalina dilimlerini pelikan gibi lüp lüp çiğnemeden yutardı. Ben de dilimini önce kabuğunu çıkarır, sonra onu ufak parçalara ayırır verirdim. Aklım almazdı o çocuk nasıl lokmaları çiğnemeden yutardı.

Kımılnaz biraz da abisinden gördüğü için hemen meyve ve bisküvi kemirmeye (yumuşak, koparınca parça olarak kopmayacak cinslerden) , bizim yediğimiz yemeklerin çatalla ezilmişlerini yemeye başladı. Lokma kontrolu çok iyi maaşallah. Abisi ile alakası yok.

Çocuğunuzu ara ara deneyin. Ama uzun süre püre yerse de panik olmak için sebep olmayabilir. Kıpırcan şu an herşeyi normal yiyor.

Bardakla su içme
Kıpırcan biberondan süt içiyordu. Çok uzun süre sonra alıştırma bardağına geçti. Sonra 2 yaşını geçmişken bir seyahat sonrası tekrar biberona geri döndük. (bkz. Mehteran Takımı) Bardak kullanmaya 2 yaş civarı falan başlamıştır sanırım.

Kımılnaz benim tembelliğimden biberon almadı. Ben nasıl olsa evdeyim diye her gün sağıp biberonla vermeye üşendim. O da sütü kaynağından içmeyi tercih etti. Biberon almayınca alternatif olarak ben yokken alıştırma bardağından içer mi diye 4-5 aylıkken minik alıştırma bardaklarından süt içmeye başladı. Bizimle sofraya oturup yemek yemeye başlamasıyla beraber de abisinden gördüğü için bardakla su içmeye.

İlk başta seyahatlerde hediyelik diye aldığım tekila shot bardaklarından birini ona tahsis ettim. Sonra bizim kullandığımız ufak bardaklardan da vermeye başladım. Şimdi eline IKEA Guktig marka bardaklarından veriyorum, arada dökse de içiyor. Sadece dışarı çıkarken alıştırma bardağı ile su alıyoruz. Bardak mevcut olan yerde bardakla su içiyor.

Bardağı ne kadar erken sunarsanız, o kadar erken alışırlar. Alıştırma bardapını pas bile geçebilirsiniz. İkinci çocuk olmasının etkisi de vardır ama normal su bardağını sunmayı bekletmeye gerek yok bence. 6. - 7. aylarda ufak bir bardak verin eline alışsın.

Eline kaşık ve çatal verme
Katı gıdalara geçişle beraber çocuğunuza kendi kendine yemek şansı verin. Bırakın elinde kaşıkla sadece kendi yesin demiyorum. Siz yedirirken ona da bir kaşık verin. Daldırsın, çıkarsın, batırsın, ağsını bulmaya çalışsın. Kafasına da sürsün. Farketmez. Böyle böyle 9. ayda eli iyice alışmaya başlar. Sandalyesini altına nalyon serin.

Kıpırcan'a ne kadar kaşık çatal verdiysek de (burada kafam terlik yiyorum), aman "torunum aç kalmasıncı" anneanne, babaanne ve ninelerin desteği ile tembel oldu. Sofrada bir tek benimle yiyorsa kendi yiyor. Çünkü "zebellah anne" höt zöt ediyor. "Yemiyorsan yeme" diyebiliyor. Ama babası da dahil olma üzere diğer tüm aile fertlerini muhakkak "sen yedir" diye deniyor.

Çocuklar kendi yedikçe kendileri açlık tokluklarını da ayarlamayı öğreniyorlar. Kımılnaza 6-7 aylıkken verdik kaşığı. Arada çatal da veriyoruz. O arada kendi yiyor. Arada biz yardım ediyoruz. 11 aylıktan beri doyunca tabağını tepsisinden alıp bize veriyor. Almak boynumuzun borcu, yoksa sandalyenin yanından aşağı bırakıyor. O tabak geri verildikten sonra ne şaklabanlık yaparsak yapalım ağzı açılmıyor. Biz de ısrar etmiyoruz. Sonra tepsisini ıslak mendille bir güzel siliyor. Sonra da tepsiyi yandan çekip kalkalım işareti veriyor.

Önlük takma
Her iki çocuğum da önlük düşmanı. Bildiğimiz arkadan çıtçıtlı, cırtlı, ipli modeller ve de önden kolları geçirmeli hiçbir önlüğü üzerlerinde tutmuyorlar. Benim çözümüm için Bir makas ile pratik çözümler yazıma bakınız.

Sofrada beraber oturmak
Kıpırcan normal sandalyede, Kımılnaz yüksek tahtında hep beraber yemek yiyoruz. Kıpırcan ilk katılara geçtiğinde ona sofradan ayrı, mutfağa yakın, biz yemek yemeden evvel yedirirdim. Kısa bir süre sonra aynı yerde ve aynı vakitte kuralına geçtik.

Tatlı, şekerli, tuzlu
Kıpırcan'ı uzun süre yetişkin aburcuburlarından uzak tuttuk. Kendisi tatlı ve çikolataya acayip düşkün. Ortada görmezse istemez. Ama görürse vermemek olmaz. Süpriz tatlı ve çikolata olursa yüzünün ifadesine doyum olmaz.

Kıpırcan her türlü sebzeyi yiyen, akşam yatmamak için "enginar istiyorum, barbunya istiyorum." bahanesini kullanabilen (maaşallah) bir çocuk olduğu için arada tatlı da vermekten kaçınmıyorum. Sütlü tatlıları tercih ediyorum. Atıştırmalık olarak bazen kraker, bazen bisküvi, bazen meyve ve çerez+kuru meyve karışımı veriyorum.

Kımılnaz, malesef evde bizi ve abisini yerken gördüğü herşeyi istediği için tatlılara nispeten erken başladı. Sağolsun bizi raptı zaptta tutuyor, pisboğazlığımıza hakim oluyoruz ki Kımılnaz görmesin, istemesin. Görmezse o da istemiyor. Öğleden sonra yoğurdu, her öğünden sonra meyvesini yiyor. Arada açıkmış olursa bazen ekmek, bisküvi veya kraker veriyorum. Bizi birşey yerken görürse başka şeyle kandırmak mümkün olmuyor, bir de üstüne yaygara koparıyor.

Su ve meyve suları
Çocuklara gün içi devamlı su sunmak lazım. Evde ulaşabilecekleri yerde bir bardak su veya matara bulundurup ve susayınca oradan içeceklerini de söyleyebilirsiniz. Su eksikliği yorgunluk, huysuzluk, kabızlık gibi yan etkilere yol açabilir. Katı gıdalara geçişle beraber bir tatlı kaşığı ile başlayıp, bir çorba kaşığı ile devam edip yavaş yavaş miktarı çocuğunuza bırakabilirsiniz.

Meyve suları (saf sıkma olsa bile) çok şekerli olduğundan, şeker yüklemesi yapmaması için bire bir sulandırıp vermek gerek. Zaten meyve suyu yerine meyvenin kendisini vermeyi tercih edin. Ben kendim de sulandırıp içebiliyorum ancak. Hele ki Türk vişne suyunu.

Kabızlığa karşı mürdüm eriği veya beyaz üzüm suyu verebilirsiniz. Beyaz üzüm suyunu küçük bebeklerde de kullanabilirsiniz. Mürdüm eriği suyu biraz daha ileri aylarda (9 falan gibi) uygun olabilir.

Kendi yediklerimizle örnek olmak
Çocuklarınıza sizin yediklerinizden yemeye başlayabildiği zaman aynı yemekleri verin. Yine mümkün olduğunda aynı tabak, bardak setini kullanın. Çocuklar herşeyi örnek alarak öğrendikleri için sizi taklit edeceklerdir.

Eğer çocuğunuzun birşey yapmasını istemiyorsanız siz de yapmayın. Gazlı içecekleri sofaya getirip, "bunu sen içemezsin" demek; yemeğinize bolca tuz döküp "bu acı, çocuklar yemez" demek çocukta soru işaretleri yaratacaktır ve hatta onu üzecektir.

Biz evde zaten en fazla sütlü tatlı, bisküvi ve kurabiye yeriz. Kımılnaz sağolsun onu bile yiyemiyoruz artık. Çünkü gözünün içine baka baka ona vermeden yemek bana doğru gelmiyor.

Aynı şekilde çocuğunuzun sigara içmesini istemiyorsanız siz de içmeyin.

Çocuk ve dünya

ArchiSugar'ın son yazısı Umut ve Barış'ı okuyunca, değişik eğitim ekolleri üzerine okuduğum makalenin girişi geldi aklıma.

"Waldorf, Montessori, and Reggio Emilia are three progressive approaches to early childhood education that appear to be growing in influence in North America and to have many points in common. This article provides a brief comparative introduction and highlights several key areas of similarity and contrast. All three approaches represent an explicit idealism and turn away from war and violence toward peace and reconstruction. They are built on coherent visions of how to improve human society by helping children realize their full potential as intelligent, creative, whole persons."

"Waldorf, Montessori ve Reggio Emilia, okul öncesi çocuk eğitimi konusunda Kuzey Amerika'da etkisi arttığı gözlenen ve de ortak birçok yönü bulunan üç ilerici yaklaşımdır. Bu makale kısa karşılaştırmalı bir giriş ile önemli benzerlik ve farkları içerir. Üç yaklaşımda da gözle görülür bir idealizm ve savaş ve şiddete sırt dönüş ile barışa ve yeniden yapılanmaya dönüş gösterir. Bu yaklaşımlar, çocukların zeki, yaratıcı ve tam bir birey olarak potensiyellerini farketmelerini sağlayarak insanlığı iyileştirmek vizyonu üzerine kurulmuşlardır. "

Biz bir üst neslin ve de kendi neslimizin çıkardığı savaşları durduramadan, yarattığı yozlaşmayı yokedemeden, yaptığı ahlaksızlığı uzaktan ayıplayarak, ettiği kavgayı uzağından geçerek yaşayıp gidiyoruz. Gelecekten güzel birşeyler istiyorsak (o da çocuklarımız için) anahtar (yine) çocuklarımızda. Bizim yapabileceğimiz çocuklarımız doğru yönde yetiştirmek.

Malesef bir kısmımız çocuklarımızı barış, sevgi, saygı, ahlak prensipleri ile sarıp sarmalayarak yetiştirmeye çalışırken, diğer çocuklar savaş, kavga, ahlaksızlık ve terbiyesizlik görerek, istismar edilerek büyüyorlar. İkinci gruptaki çocukların, yani geleceğin, çoğunlukta olduğunu gördükçe kahroluyorum.

Bahsi geçen makalenin tamamını burada okuyabilirsiniz.

Bir maruzat

Benim acayip bir kaşıntım var bu aralar. Tırmalıyor desem yeri.

Aşağıdaki iki linke bakın:

Birincisi taa 2004 te yayınlanan ve sonucu 2005 te belli olmuş olan (Londra 2012) ama temcit pilavı gibi ayda bir buraya oy vermesseniz şöyle böyle olun diye zincir ileti ile e-posta kutuma gelen 2012 olimpiyatları oylaması. Herhangi bir etkisi de yok, orası da başka konu.

İkincisi hergün gazetede okumaktan gına gelen çocuk istismarını durdurmak için kayıt olup, iki tıkla TBMM de ilgili merciye artık bir çözüm bulmaları için dilekçe gönderdiğimiz kampanyanın linki.

70 milyon içinde atıyorum 5 milyon internet kullanıcısı olsa. Bunun üstüne yurtdışındaki vatandaşları da eklesen. Hadi bunlardan internette dolanan sapıkları çıkardık diyelim. Allahaşkına sadece 8389 kişi mi bu konuyu önemsiyor. Millet önemsemiyorsa milletin vekili niye uğraşsın? Olimpiyat İstanbul'da yapılmış, çocuklardan daha mı önemli?

Bana biri bu konuyu lüzumsuz yere abarttığımı söylesin susacağım.

Havuç adası

Islak pamukla filiz veren fasülyeyi biliyoruz. Bu da havuçtan ada.

Zaten yeşillenmiş havucun ucunu kesin. Bir kaba koyup altını üstünü ıslak pamukla kaplayın. (Fotoda yok ama normalde üstündede pamuk var.) Sürekli ıslak tutun.

Bu adacık bir aydır mutfağımızın bir parçası. Annem başlattı. Büyüdükçe büyüyor. Bazen hayal kuruyorum. Özel bir adam var. Ne güzel. Şimdi gidip şu palmiyelerin altında uzansam.

Akşamdan hazırız biz

Pratik annem'den (esas pratik anne yani benim annem) altın kurallar #2:

• Sabah kahvaltısı için sofra ve mutfak bir önceki geceden hazırlanır.

Kahvaltı sofrası

Kımılnaz'ın kahvaltılıkları

Arkada yumurta haşlamak için su dolu ve önde bizim yulaf ezmesi içi boş kaplar ve tabiki çaydanlık.

Pratik annem'den altın kurallar #1: için buraya tıklayın.

Abur cubur tıkınmalarına karşı basit önlemler

Yeni yıl kararlarımda uzun bir aradan sonra şekle şemale geri dönmek var. Çok uzun süredir diyet benim için yemek arasındaki lüzümsuz kalorileri kesmek. Her öğün normal miktarda ev yemeğimi yiyorum. Hamilelikti, emzirmeydi, hastalıktı derken pisboğazlığın sınırlarını zorlamaya başladım. Bu aşağıdaki önlemler benim uyguladığım şeyler.

1. Bir önceki günden ne yiyeceğinizi kararlaştırıyorum. bkz. Haftanın Menüsü

2. Eve abur cubur almamaya çalışıyorum.

3. Evde olduğum için mutfak ayak altında. Mutfağa bilinçsiz bir şekilde alışkanlık ile gittiğimde beni yememem gereken şeylerden uzak tutacak küçük sağlıklı snackler hazırladım.

a. Meyveleri hemen ele gelecek ve görünecek yerlerde tutuyorum. Önceden meyve kapları hazırlayıp veya o gün yiyeceğiniz meyveleri akşamdan ayırıp kapakta yan göze koyabilirsiniz. Bir de çocuklara her öğün meyve verdiğim için onlarla beraber ben de tatlı niyetine meyve yiyorum.

b. Mutfak setinin üzerinde bir kavanozda faydalı çerez kavanozunum dolu haldedir. İçine badem, ceviz, kuru üzüm, kuru kayısı, kuru mürdüm eriği, fındık gibi faydalı yağlar ve omega içeren çerezlerden koyuyorum. Ara öğünler içi de birebir.

c. Alternatif atıştırma yiyeceği olarak bir kase yoğurt, domates, salatalık vs gibi seylerin resimlerini buzdolabına yapıştırdım. Yine uyur-atıştırır vaziyette mutfağa veya buzdolabına yöneldiğim zaman sizi doğru yola çevirecek işaretlerin bana doğru yolu gisterecek inşallah.

d. Ben yoğurdu sade de seviyorum. Ama siz yoğurtlarınızı daha iştah açıcı ve doyurucu hale getirmek için meyvelerle karıştırabilirsiniz. Ben burada hazır donmuş halde bulunan meyvelerle blenderda çevirip yoğurtlu içecek yapıyorum. Ekşi olmayan tatlı meyvaları tercih edin.

Bu aynı zamanda artık sade yoğurt yemeyen oğluma yoğurt yedirmek için uydurduğumuz bir yöntem. Restoranlarda buzlu blend edilmiş meyveli içeceklerimi bir dikişte bitirdiği için kendi deyimi ile "içeceği" ona evde hazırlıyoruz. Kıpırcan için hazırladığımda vanilyalı ve şekerli yoğurt kullanmak, bal eklemek ve ekşi olmayan meyvelerı seçmek çok önemli. Aynı zamanda sunumun restorandakine yakın olmasına çalışıyorum.

"b" ve "d" şıkları öğle uykusundan kalkıp aç olan oğluşa karnını fazla doyurmadan sunduğum sağlıklı atıştırmalıklardan. Akşam yemeğine kadar onu tutuyor. Çocuklar için sağlıklı ara öğün olarak aklınızda bulunsun.

4. Bolca su içiyorum. Zaten hala Kımılnaz'ı emzirdiğim için içtiğim su miktarını bol tutmaya gayret ediyorum. Ancak aburcuburların yerini de su ile dolduruyorum. Yani karnım acıkır gibi olunca mutfağa gidip bir dolu bardak su içiyorum. Zaten bazen hissettiğimiz açlık zaten gerçekte susuzluk olabilir.

5. Meyve çayı stoklarımı tazeledim. Hem emzirmeye faydası olsun diye içtiğim rezene ve ıhlamur, hem de sallama meyve ve bitki çay stoklarımı tazeleyip ortalara çıkardım. Son haftalarda oturup sakin sakin çayımı yudumlayacak vaktim olmadı ama su yerine alternatif olarak arada sıcak ve limonlu bir çay hem göz hem karın doyurucu oluyor.

Bütün bunları ben yapıyor muyum derseniz evet - kendim uygulamadığım şeyleri bloguma yazmıyorum zaten - ama malesef sabit olarak değil. Bunları yaptığım dönemlerde normal yemeğimden kısmadığım halde ya hiç kilo almıyorum, ya da spor da eklemişsem daha rahat kilo veriyorum.

Sizler evde ve işte aşırıya kaçmamak ve abur cuburdan sakınmak için neler yapıyorsunuz?